نظریه وگنر

آیا شما به خلقت سخت ترید یا این آسمانى كه او بنا نهاده؟ سقفش را برافراشت و بپرداختش، (شبش را تاریك كرد و روشنایى اش را آشكار ساخت،
و پس از آن زمین را بگسترد، و از آن آب بیرون آورد ((نازعات 27 تا 31))

خداوند فرموده بعد از خلقت زمین و آسمان زمین را گسترش دادیم و آبها را بیرون آوردیم. گسترش زمین در اینجا به معنی گسترش خشکی ست. گسترش خشکی یعنی گسترش قاره ها و گشترش قاره ها یعنی جدا شدن آنها از همدیگر و گسترده شدن آنها در سطح زمین. همانطور که می دانید ابتدا قاره ها به هم متصل بودند بعد از هم جدا شدند و آب بین آنها را گرفت و این قاره ها در زمین گسترده و پخش شدند.

حال سوال ما از کسانی که مدعی هستند قرآن را پیامبر اسلام آورده اینست که یک شبان عرب در 1400 سال پیش از کجا می دانسته قاره های زمین بعد از مدتی از هم جدا شده و بینش را اب گرفته مگر نه اینکه آلفرد وگنر آلمانی در قرون اخیر به این نتیجه رسیده. در اینجا می گوییم افلا تعقلون؟ آیا این نشانه ها را نمی بینید و درآن تعقل نمی کنید؟

  در سال 1912 آلفرد وگنر ژئوفیزیكدان و هواشناس آلمانی با ارائه یك سخنرانی وانتشار كتابی با عنوان "منشا قاره ها و اقیانوس ها" نظریه اشتقاق قارهای را برای اولین بار و به طور جدی مطرح كرد. وی بر اساس شواهد گردآوری كرده خود اعتقاد داشت كه در گذشته قاره ها توده ای یكدست و به هم پیوسته بوده اند و قاره های جنوبی امروزی در پیرامون قطب جنوب آن زمان و قاره های شمالی نیز در استوا قرار داشته اند. وگنر این مجموعه قاره ای را پانگه آ Pangaea به معنی "تمام زمین" نامید و اقیانوس دربرگیرنده آن را پانتالاسا Panthalassa نام نهاد.
   این ابر قاره در حدود 200 میلیون سال پیش یعنی اوائل دوران دوم در مناطق گوناگونی دچار شكستگی شد و قطعات حاصل، از آن زمان به كندی اما پیوسته در حال پراكنده شدن بر روی سطح كره زمین هستند.
   الكساندر دوتوا زمین شناس آفریقای جنوبی در سال 1937در كتاب "قاره های سرگردان ما" نظریه جدایش قاره ای را به گونه ای جدید مطرح ساخت كه بر اساس آن، در آغاز دو ابرقاره اصلی به نام های لوراسیا Laurasia در شمال و گندوانا Gondwana در جنوب وجود داشته اند و بین آنها را اقیانوسی به نام تتیس Tethys در بر می گرفته است. ابر قاره شمالی در بر دارنده امریكای شمالی، گرینلند، اروپا و آسیا و ابرقاره جنوبی شامل امریكای جنوبی، قطب جنوب، افریقا، ماداگاسكار، هند و استرالیا بود

گزیده ای از زندگی آلفرد وگنر پیشنهاد دهنده ی فرضیه ی رانش قاره ای :

دانشمندان آدم های كلیشه ای نیستند كه تمام روز را با روپوش بلند و سفید آزمایشگاهی بگذرانند ، آن ها آدم هایی مانند ما هستند.

در تمام مدتی كه وگنر در برلین دانشجو بود برای دریافت درجه ی دكترا در اخترشناسی كار می كرد ، هر گاه امكان می یافت گریزی به كوهستان می زد تا با كوهنوردی و اسكی ، توان خود را افزایش دهد. او امیدوار بود كه روزی مجال یابد در گرینلند جزیره ای پهناور و پوشیده از یخ امّا ناشناخته به كاوش بپردازد. در 26 سالگی این فرصت را یافت، و پست خود را به عنوان دستیار مركز بررسی های هوا نوردی سلطنتی لیندنبرگ ترك كرد و به عنوان یك هواشناسی به گروه اعزامی دانمارك پیوست.

گروه دانماركی (1908-1906) درشرایطی طاقت فرسا كار خود را انجام داد. در پی این سفر وگنر یك كار آموزشی در هوا شناسی و اختر شناسی در دانشگاه مابورگ به دست آورد و در ژانویه 1912 نخستین اظهار نظر خود را درباره ی جابه جایی قاره ای در دو مقاله ارائه كرد كه در انجمن زمین شناسی فرانكفورت و انجمن پیشرفت علوم ماربورگ قرائت شد. این مقاله در اواخر بهار، درست پیش از آن كه عازم دومین سفر اكتشافی به گرینلند شود، به چاپ رسید.

در این سفر یك دنده ی وگنر در 16 سپتامبر شكست ولی ظرف یك ماه سلامت خود را بازیافت. نخستین كتاب وگنر ( منشاء قاره ها و اقیانوس ها) در سال 1915 به آلمانی منتشر شد و تا سال 1929 چهار بار تجدید چاپ شد.

در 1930 وگنر با یك گروه 20 نفری عازم اكتشاف دقیق گرینلند شد. اما در 27- اكتبر وگنر و همراهش در سرمای زمستان (50- درجه سانتی گراد)گرفتار شدند و تصمیم گرفتند زمستان را همان جا بمانند. آن ها در اول نوامبر پنجاهمین سالروز تولد وگنر را جشن گرفتند. بهار سال بعد یك گروه امدادی جسد وگنر را كه در میان برف ها دفن شده بود یافتند. گرچه او زنده نماند تا پذیرش عمومی فرضیه اش را شاهد باشد اما پیشتاز مطرح شدن ایده ای بزرگ بود كه  زمین ساخت ورقه ای نام گرفته است.