

ظهور آمونیت ها در اواخر دوره سیلورین و اوایل دونین (400 میلیون سال پیش) بوده است. این جانوران در اواخر کرتاسه و همزمان با دایناسورها در حدود 65 میلیون سال پیش منقرض شدند. طبقه بندی آمونیت ها بر اساس تزئینان صدف و ساختار سپتا (تیغه) حجره های گاز صدف بوده است. به وسیله این ویژگیها و دیگر خصوصیات می توان آمونیت ها را به سه رده و هشت زیر رده تقسیم کرد. برخلاف همه ناتیلوئیدها که خط درز آنها انحنای ملایمی دارد، خط درز آمونیت ها چین خورده است و زین ها و لبه هایی را در روی صدف تشکیل میدهد (خط محل تلاقی سپتوم با قسمت خارجی صدف میباشد).
همانطوری که در بالا ذکر شد آمونیت ها بر اساس خصوصیات خط درز و تزئینات و دیگر ویژگیهایشان به سه رده گویناتیت ها (دونین تاپرومین)، سراتیدها (کربنیفر تا تریاس) و آمونیتیدها (پرمین تا کرتاسه) تقسیم می شوند. هر کدام از این سه رده به زیر رده هایی تقسیم میشوند که در زیر به آنها اشاره میکنیم.
به خاطر اینکه خویشاوندان نزدیک آمونیت ها و نیز خود آمونیت ها منقرض شده اند، اطلاعات کمتری راجع به نحوه زندگی این جانوران در دست است. قسمتهای نرم بدن آنها به هیچ وجه حفظ نشده اند. بسیاری از آمونیت ها احتمالا در آبهای آزاد دریاهای قدیمی و تقریبا در ته دریا زندگی می کردند، زیرا فسیلهایی که از آمونیت ها یافت شده است معمولا در قسمتهای تحتانی سنگهایی یافت شده اند که در این قسمت هیچ موجود بنتیکی (کف زی) یافت نشده است.

سایر اطلاعات
آنها نرم تنانی دریایی بوده اند شبیه سرپاوران که درون صدف زندگی می کرده اند. در حقیقت آمونیت ها وابستگان سرپاوران امروزی مثل اختاپوس ها ، ماهیان مرکب و ناتیلوس ها ( نرم تنان جنوب اقیانوس آرام و هند ) هستند. صدف آمونیت ها مارپیچی بوده و بر خلاف صدف شکم پاوران سطح تختی داشته است. این احتمال داده می شود که اندازه و شکل صدف آمونیت ها به جنسیتشان بستگی داشته است. ظاهرا" صدف نرها کمی کوچکتر و پهن تر از صدف ماده ها بوده است. بیشترین فسیل های کشف شده متعلق به دوره مزوزوئیک Mesozoic یعنی بین 251 تا 65 میلیون سال پیش هستند. بررسی ها چنین نشان داده که برخی از آمونیت ها شناگران ماهری بوده اند اما برخی دیگر، فعالیت کمتری داشته اند و به هنگام شنا هم، شناگران آرام و کندی بوده اند.




برچسب:
نویسنده: دادگر